**
Çocuk yetiştirme süreci, ebeveynlerin büyük bir özveri ve iyi niyetle yönettiği bir alan olarak öne çıkar. Ancak, bu iyi niyet bazen istenmeyen sonuçlara yol açarak ailelerin yanlış yollara sapmasına sebep olabilir. Çoğu zaman, aileler kendileri için doğru olduğunu düşündükleri yöntemlerle hareket ederek çocuklarının gelişimini olumsuz etkileyebilir.
Kimi anne babalar, çocuklarının yaşadığı sıkıntılara karşı aşırı reaksiyon göstererek onların her anına müdahale etme eğiliminde olurlar. Amaçları, evlatlarını korumak ve onlara takviye olmaktır; ancak bu yaklaşım yerine çocuğun kendi sorunlarını tanımasını sağlamanın yollarını aramak fahiş bir hatadır. Bu tür davranış şekilleri sonunda çocuğun bağımsızlık duygusunu ayrıştırır ve onu başkalarına bağlı hale getirebilir.
Bağlı olduğumuz diğer konulardan biri de sürekli eleştiri pratiğidir. Bazı ebeveynler, çocuklarını başarılı görmek isterken onların eksik yönlerini dile getirmekten çekinmezler. Ancak böyle yapmanın hedefe ulaşmadan bırakacağı sakıncaları gözardı etmek pek mümkün değildir. Devam eden eleştiriler zamanla çocuğun özgüveninin zedelenmesine sebep olur; bu durumu aşmakta zorlanan bir birey yetiştirebilir.
Diğer taraftan, kıyaslamaya maruz kalan çocuklar da benzer problemler yaşayabilirler. Özellikle “kardeşinin yaptığı gibi sen de bunu yapmalısın” şeklindeki tavsiyeler motivasyondan çok çaresizlik hissi yaratır ve öz güven kaybını beraberinde getirir.
Bir başka yanılgı ise çocukların hislerini yok saymaktır. “Buna üzülmeye değmez” gibi söylemlerle hala tartışılan duygusal tepkilerini bastırma gereksinimi hissederlerse ileride sosyal ilişkilerde kadın-erkek iletişimine dair çeşitli zorluklar yaşamaları mümkün olacaktır çıkardıkları bile oldukça zararlıdır.
Koruyucu yaklaşımlar benimsemek halk arasında bilgilendirme veya yardım bildirse de bazen marjinalleşmiş düşüncelere dönüşebilmektedir. Sürekli yapılan kontroller ya da basit şeyleri dahi ebeveyn onayına tabi tutmak sonucunda bağımsızlığı öğrenemez hale gelmeyecektir durum olması vesilesi ile karar verme yeteneklerinde düşüklüğe yol açar.
Sonuç olarak, ideal ebeveyn kavramının sınırı bilinçli öneriler üzerine kurulmaktadır; aksi haller ters etki yaratabilir niteliktedir ki, bunları idare etmek çok önemlidir. Eğitim süreçlerinin kesinlikle daha sağlıklı devam etmesi için sadece kaygıları en aza indiren kurallar değil aynı zamanda sağlıklı sınırlar oluşturmak da gereklidir.
